(Bijna)Twee Weken Buiten de School

Ik merkte op dat er een beetje stof op mijn Nederlands lag, dus moet ik jullie verblijden met iets in het Nederlands te schrijven. Na het post “Veranderingen” heb ik nagedacht. Ik was een beetje ambitieus. De tekst die ik schreef was veel te moeilijk, dus nu zal ik terug naar de basis gaan. Ik moet als een 5 jaar oud kind denken, omdat mijn Nederlands beperkt is.

En wat is er gebeurd in de laatste twee weken? Werk is begonnen. Eerst ging het langzaam maar nu is het al beter. Ik heb veel nieuwe dingen om te leren. Ik werk nu in het midden van de Europese wijk en ik werk met Finnen! De mensen zijn zeer leuk en het werk is best wel aangenaam.  Het was raar om terug in het Fins te werken, want mijn kantoor hersenen zijn  gewoon geworden aan het Engels. Nu moet ik dit veranderen. Het enige minpunt is dat de verplaatsing van Rupelmonde naar Brussel saai en lang kan zijn. Hier moeten we nog een goede oplossing voor  vinden.

Ik heb niet veel tijd gehad om te schrijven, noch in het Engels, noch in het Nederlands, omdat ik lang op de baan ben. Maar we hebben een heel mooi oktober gehad! We waren in Luxembourg voor een verjaardag van een vriendin en we zijn ook naar Les Hemmes geweest. Nu wachten we voor onze reis naar Mallorca binnen amper twee weken, en we hebben ook vliegtickets voor Kerstmis in Finland gekocht!

P.S. This is still practicing, please be gentle on my grammar! 🙂

Advertisements

Veranderingen

Jaha, ik denk dat het nu een goed moment is om een Nederlands deel aan mijn blog toe te voegen. Waarom, vraag je je af? Ik zal het je vertellen.

Ik heb nu al (bijna) 3 cursussen Nederlands gevolgd en dus ben ik intussen uit de luiers. Met andere woorden ik kan al een beetje Nederlands. Ik weet dat het niet perfect is, maar ja, wie is perfect?

De titel geeft je misschien al een hint. Veranderingen zijn een andere reden voor deze post. Aangezien ik werk gevonden heb moet ik met de cursus Nederlands stoppen. De combinatie voltijds werken en studeren worden hierdoor onmogelijk. Maar ik ben heel blij om te beginnen werken, maar toch zal ik  de lessen een beetje missen…

Ondanks ik niet meer naar de school zal gaan, denk ik dat het belangrijk is dat ik de zojuist aangeleerde taal niet zal vergeten.  Zo, nu hebben jullie het plezier om in het Nederlands over mijn gedachten te lezen. Hoewel, ik betwijfel dat het een echt plezier zal zijn…

Om af te sluiten, heb ik nog een kleine vraag: Voor al wie Nederlands spreekt als moedertaal, of het reeds vloeiend spreekt, laat je inwendige criticus ontwaken en corrigeer mijn grootste fouten. Ik beloof je dat ik niet boos zal worden!

P.S. Waffle went through this with quite some scrutiny, so good luck with finding the mistakes!

 

 

 

A Cacophony in Dutch

elgiumOh, after the weekend my brain was a wreckage. I entered a complete zombiemode on Sunday and Monday came as a relief. It would at least bring some order to the cacophony.

Compared to normal, we had a surprisingly social weekend planned. There was some relaxed campfires and a couple of birthday parties to attend to. As on the go we needed to plan the whole trip to Romania, which is only a few moments away.

Well, it all started very nicely. We camped with our dear friends at one of the bivak zones they have here in Belgium. We chose the one in Stekene in Stropersbos, since it was the only one close by with no forecasted rain. There were a whole bunch of Dutch people too around the campfire. They were apparently hoping to get a glimpse of the lunar eclipse that was meant to happen that night. So we chatted over very very inappropriate topics, laughed from the bottoms of our bellies and completely missed the eclipse. partially thanks to the clouds, partially because we were afraid of someone turning into a werewolf. After a busy week of working and studying, we all went to bed at a respectable hour.

The bivak in Stropersbos is a very pleasant camping spot. It is a short walk away from a road and nicely in a middle of a nature preserve. They also heard semi wild Galloway cows and horses there. One of those ruminants were seeing us off, in the morning. Lovely, huge black beast.

On the Saturday morning we needed to get fast up and going. Waffle had finally hunted down the map for Retezat park in Romania and we needed to pick it up. From Ronse, a small town in the Flemish Ardennes.

Saturday had also a birthday party lined up for us. One of Waffles good old friends got older and a celebration was in order. This time without fireworks, oh thank the lord. We arrived into a garden filled with young families. Loads of laughter and noise. We were literally the only couple with no kids, nor any plans of having kids. The reality of those people was so far apart from ours it was even a little scary. Many of them were somehow expecting that me and Waffle would have also a very clear picture of our future, a five year plan on life, with a set of determined steps and all that. They were having difficult time in finding out, that we do not. I was feeling like a bit of an alien.

Well, it was a lot to take in, that evening. The conversations were all in Dutch, loud and quick. I was doing my best to understand even some parts of it all. Difficult! I could hear my brain popping while it was working and trying to find meanings to the words and understand the complete sentences. I was absolutely finished after the evening. And don’t get me wrong, the party was fun, with music, dancing and helium, the normal things, you know.

We returned to Waffle’s parent’s, where we had earlier brought our tent. We thought it would be a nice idea to sleep outdoors, since the weather was great. It felt heavenly to crawl into the sleeping back, snuggle with Waffle and fall asleep with the cool air of summer night tickling our noses.

But why on earth were we sleeping in a tent in Waffle’s parent’s field? Well, there was yet another birthday party. Waffle’s father had turned 70 and the children had bought him a grand gift of a safari in South-Africa! Waffle’s dad was so very happy, he couldn’t stop thanking people.

We had a lunch with grilled nibbles. All the children with their spouses and grand kids were there. I was again faced with a cacophony of Dutch.  The center for language in my brain over heated, packed its bags and walked out of my ear.

We finally got home to the sofa, I was hugging a pillow, restoring my capability to think.As our TV showed us something pointless.

Monday came, back to school I went, for the only day for this week. Tomorrow a doctor is going to go all wise and smart on my wrist and we’ll find out whether I’ll hike with or without cast. Wednesday we are off to Romania, Wheee!!